De eerste keer dat ik Maria zag kwam ze met groten stappen naar de Bijbelbus. Ik dacht dat ze verhaal kwam halen of kritiek kwam leveren, maar ze wilde vertellen wie de Heere Jezus voor haar was.
Geregeld ben ik bij haar geweest en voor het laatst 3 dagen voor haar overlijden. Van haar zoon kreeg ik de vraag om te spreken op de rouwsamenkomst over 1 Korinthe 13. ‘Graag niet langer dan 5 of 6 minuten’, werd er wel bij gezegd. Op tijd waren we aanwezig, maar helaas, de rouwdienst zou een uur later gehouden worden en dat was niet doorgegeven. Een uurtje later was de familie wel aanwezig. Wat waardevol om vooraf iedereen te kunnen spreken en wat een diverse familie. Tijdens de rouwsamenkomst stond de kist voorin tussen 2 kaarsen en te midden van een zee van bloemen. Het eerste muziekstuk 'Avé Maria' konden we wel waarderen. Andere muziek was meer popmuziek en hoorde meer in een café thuis dan in een rouwdienst. Maar toch mocht het evangelie klinken in vijf minuten, iedereen heeft gehoord dat de liefde uit 1 Korinthe 13 een Persoon is, namelijk God Die uit liefde Zijn enige Zoon gegeven heeft.
Eerlijk klonk het Evangelie van de Ene Naam en de twee wegen. Wat een verschillende reacties: sommigen keken ronduit vijandig, anderen luisterden intens. Is dat niet overal zo dat de Naam van de Heere Jezus twee soorten reactie oproept, of acceptatie of afwijzing? Wat bijzonder om na alle diverse muziek de kist te mogen uitdragen onder de klanken van een bekend gezang 'Amazing Grace'. Twee keer mocht tijdens deze bijeenkomst het Evangelie klinken in het totaal in 8 minuten. Wat kunnen we anders dan vertrouwen op de Heilige Geest Die werkt door het Woord!