Op deze vierde dag van de vakantiebijbelclub zijn er veel ontmoetingen geweest. Soms korte ontmoetingen en soms veel langer. In onze ogen is het soms veel te kort.
Een oudere man gaf aan 'je bent de eerste die me vandaag sinds lange tijd in de ogen kijkt'. Wat een pijn en eenzaamheid zit er achter deze opmerking. Soms lukt het niet om met mensen te praten vanwege een taalbarrière, maar groeten en ze aankijken is toch altijd mogelijk?
Als je op het kleedje zit is het ook belangrijk om alle kinderen aan te kijken. Wat zie je dan veel, sommige kinderen kijken bang, sommige kinderen kijken de woorden uit je mond. Er zijn ook kinderen op de club die zelfs tijdens het spel en tijdens hilarische momenten niet kunnen lachen. Wat is er een gebrokenheid en een pijn.
Neem Michal, hij wil zo graag naar de club komen, maar hij mag niet van zijn ouders. 'Juf, vroeg hij vertel me alsjeblieft meer over de Heere Jezus, ik wil Hem zo graag leren kennen'. Zomaar één op één in een speeltuintje een gesprek met een jongen van 8 over de Heere Jezus. Neem Dilano die zijn ouders alles uit moet leggen omdat zijn ouders alleen hun eigen moedertaal kennen, wat glimt hij als hij over de Heere Jezus hoort en wat van Hem mag vertellen.
Wat is het dan een mooie boodschap die klonk dat de Heere Jezus zich aan de Emmaüsgangers laat zien en bekend maakt.