Verslag van de vakantiebijbelweek 2026

‘Jezus is de weg, de waarheid en het leven. Niemand komt tot de Vader dan door Hem.’

Deze woorden waren in de week van 10 tot en met 14 augustus op verschillende plekken in de Bijlmer te horen. Tussen de hoge flats klonk het lied 5 dagen lang op 6 verschillende plekken. Niet alleen de kinderen hoorden het lied, ook voorbijgangers en zelfs op de 10e verdieping werd er meegeluisterd. Het thema van dit jaar was ‘Christus leren kennen’. Iedere dag stond één van de ‘Ik ben’-uitspraken van Jezus centraal.
Onder het gele tentje luisterden de kinderen aandachtig naar de Bijbelverhalen. Ze zongen enthousiast mee met de liederen en deden vol energie mee met de spelletjes.
Wat mij onder andere opviel, waren de vragen die de kinderen stelden. Een meisje kwam iedere dag en deed enthousiast mee. Tijdens het verhaal en één op één momentjes, stelde ze slimme vragen. Ze vroeg bijvoorbeeld: ‘Als God alles heeft gemaakt, wie heeft God dan gemaakt?’ En: ‘Ik kan Jezus nu niet zien, maar hoort Hij mij wel?’ 

Op een dag kwamen er ook twee jongetjes naar de tent. Ik nodigde hen uit om gezellig mee te doen. Eén van de jongens zei: ‘Ik breng alleen mijn vriendje hier.’ Tijdens ons gesprekje bleek dat hij moslim was. Toch bleef hij bij de tent staan en al snel begon hij vragen te stellen. Hij had weleens gehoord dat christenen geloven dat Jezus de Zoon van God is en wilde weten hoe dat kan. Ook had hij gehoord dat Jezus mensen kan vergeven.

Deze kinderen zitten vol vragen en zijn nieuwsgierig naar het evangelie. Wat is het mooi om dan samen met een kind op het kleedje te zitten en iets van de liefde van Jezus te mogen laten zien. Om te vertellen wie Jezus is en dat Hij de weg naar God is.
De VakantieBijbelWeek leert ons als vrijwilligers ook om afhankelijk te zijn van God. We kunnen alles tot in de puntjes voorbereiden, maar wat als er uiteindelijk geen kinderen komen? Daarom besloten we samen te bidden. Niet lang daarna zagen we een groepje kinderen aan komen rennen.
God is zo groot en goed!

Aan het einde van de week gaf een meisje me een dikke knuffel. Op zo’n moment merk je hoe moeilijk het is om afscheid te nemen van de kinderen. Wat nemen ze mee? Hoe gaat hun leven verder? Maar gelukkig is dat niet van ons afhankelijk. God gaat met deze kinderen mee. Het gestrooide zaad zal opgroeien. Ze zijn in Gods handen en Hij gaat met ze mee.

Van Huib tijdens de vakantiebijbelweek:
Op de laatste dag van de vakantiebijbelweek loop ik met een tas groenten, eieren en rijst door de Bijlmer. Jos had gehoord van de financiële nood op een van zijn bezoekadressen.
De koel vries combinatie van een oude vrouw had het begeven en alles was met het warme weer bedorven. Ze had een nieuwe gekocht maar mede door nog een aantal tegenslagen was haar spaargeld op. Ze moest nog 9 dagen zien te overbruggen voordat er weer geld op haar rekening zou worden gestort.
Begrijpelijk dat ze blij was met de groenten, eieren ed die  we hadden verzameld. In het gesprek vroeg ik haar of ze een tekst had die haar bijzonder aansprak. Ze vertelde dat elke ochtend als eerste psalm 118 vers 24 door haar heenging. Ze hief haar handen op en met een blij gezicht zei ze; "Dit is de dag die de Heere gemaakt heeft. Laat ons op dezelve ons verheugen en blij zijn".
Blij zijn ook al heb je nog maar 1 euro op je rekening staan, want de Heere is goed. En; "o ja, nu ik toch zoveel heb gekregen kan ik de buurvrouw hieronder kan ik ook wel wat geven. Die heeft het ook zwaar."

Bijlmerflats zijn klankkasten voor het Evangelie
Klik hier om de reportage van het Reformatorisch Dagblad te lezen.